سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )

421

مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )

سفر حج رفت و در تاريخ 23 نوامبر 1937 م برابر با 19 رمضان 1356 ه ق درگذشت . تصانيف او عبارتند از : سيرة النبى صلّى اللّه عليه و آله ؛ تقديس القرآن ؛ معيار الاخلاق ؛ كشف الحقيقت ؛ ترجمهء كتاب فلسفه نوشتهء هربرت اسپنسر ؛ اخلاق حسينى ؛ سفرنامهء حج . غلامحسين طباطبايى 1140 ه ق / 1728 م 1200 ه ق / 1785 م نواب غلامحسين بن هدايت على بن عليم اللّه بن فيض اللّه حسينى الطباطبائى دهلوى عظيم‌آبادى در سال 1140 ه ق در دهلى به دنيا آمد . در سن پنج‌سالگى مادربزرگش او را به مرشدآباد برد و در منزل برادرزادهء خود مهابت جنگ سكونت گزيد . مهابت جنگ وقتى عظيم‌آباد را فتح كرد ، نواب هدايت عليخان به مرشدآباد رفت و تربيت فرزند خود را برعهده گرفت و مستغلات و مناصب خوبى به دست آورد و حسين‌آباد را كه در قلمرو او بود آباد كرد كه تاكنون يكى از مراكز علمى و تمدن شيعه محسوب مىشود . نواب غلامحسين خان فردى بسيار عالم و فاضل بود و به تمام شهرهاى شبه قارهء هند سفر كرد و در بعضى از ايالتهاى محلى سكونت داشته و سفرهاى زيادى كرده است . وى در سن شصت‌سالگى در سال 1200 ه ق در حسين‌آباد ، بهار وفات يافت . تصانيف او عبارتند از : سير المتأخرين ، آخرين تاريخ مفصل هندوستان ، قبل از اسلام تا 1195 ه ق ( فارسى ) ؛ بشارة الامامة ( منظومهء فارسى ) ؛ شرح مثنوى معنوى . غلامحسين جونپورى 1205 ه ق / 1790 م 1279 ه ق / 1862 م عالم اجل ، حكيم بىبديل ، علامه غلامحسين بن فتح محمّد بن محمد عوض علوى از علمايى بود كه در رمل ، جفر و حساب اطلاعات وسيع داشت و در فقه و علوم اسلامى يكى از شاگردان سيد العلماء مولانا سيد حسين به شمار مىرفت . پدرش هم عالم بزرگى بود . راجه خان بهادر گيا ( تكارى ) وى را با عزت و احترام در نزد خود مقام داد و همگان اعم از هندو و مسلمان به او احترام مىگذاشتند و از او پيروى مىكردند . مهاراجاى بنارس او را از تكارى نزد خود فراخواند ولى او پس از مدتى به مرشدآباد رفت و نواب آنجا مقررى براى او تعيين كرد . سرانجام در سال 1279 ه ق در عظيم‌آباد درگذشت .